Polska Costa przewodnik Zapisz się na newsletter

Artykuł — destynacja

Benidorm: plaże, wieżowce i dla kogo to miejsce

Benidorm dzieli turystów jak żadne inne miejsce na Costa Blanca. Jedni przyjeżdżają tu co roku dla dwóch wielkich plaż kilka minut od pokoju, inni wykręcają głowy na widok wieżowców nad zatoką. Ten artykuł tłumaczy, jak czytać ten kurort: co naprawdę oferuje, jak zaplanować w nim dzień i komu lepiej wybrać sąsiednią miejscowość.

Panorama Benidormu z wieżowcami wyrastającymi nad zatoką i plażą w dole

Benidorm leży około 45 km na północ od Alicante i jest najbardziej rozpoznawalnym kurortem całego wybrzeża. Nie da się o nim pisać uczciwie, udając, że wieżowców nie ma — one są wizytówką tego miejsca, pierwszą rzeczą, którą widzisz z daleka i ostatnią, o której opowiadasz po powrocie. Ale za tą pionową zabudową kryje się miasto, które od dziesięcioleci buduje całą infrastrukturę wokół jednego celu: żeby plaża, posiłek, spacer i wieczorna rozrywka były zawsze na wyciągnięcie ręki. Jeśli taki model wypoczynku Ci odpowiada, Benidorm ma się jak mało które miejsce na Morzu Śródziemnym. Jeśli nie — warto to wiedzieć zanim zarezerwujesz pobyt, a nie po przylocie.

Dwie plaże: Levante i Poniente

Nazwy obu plaż pochodzą od stron świata: levante oznacza kierunek, z którego wschodzi słońce, a poniente ten, w którym zachodzi. I to jest najprostszy sposób, żeby je odróżniać i wybierać między nimi. Plaża Levante leży od strony porannego słońca, sąsiaduje z gęściej zabudowaną częścią miasta i to właśnie ona odpowiada za większość zdjęć z wieżowcami w tle. Poniente, po drugiej stronie starego centrum, rozciąga się od strony zachodzącego słońca i ma reputację nieco spokojniejszej oraz bardziej rodzinnej.

Obie plaże są szerokie, piaszczyste i miejskie: promenada tuż za plecami, prysznice, ratownicy w sezonie i flagi stanu plaży, o których więcej piszemy w artykule o plażach Costa Blanca. W lipcu i sierpniu, czyli w miesiącach najwyższej frekwencji i cen, trzeba na nie przychodzić wcześniej, żeby znaleźć miejsce. W maju, czerwcu, wrześniu i październiku — miesiącach lepszych pod względem stosunku jakości do ceny — plaże mają znacznie więcej przestrzeni, a morze i tak jest już ciepłe.

Rozsądna zasada brzmi: pierwszego dnia połóż ręcznik na obu i sprawdź, która bardziej Ci pasuje. Levante działa lepiej, jeśli chcesz mieć w zasięgu spaceru gęste zaplecze barów i sklepów; Poniente, jeśli ważniejszy jest spokój i wieczorny spacer po promenadzie przy zachodzie słońca. Między nimi łączy je starówka i punkt widokowy Balcón del Mediterráneo, do którego wrócimy przy planowaniu dnia.

Wieżowce, czyli jak czytać sylwetkę miasta

Sylwetka Benidormu nie jest wypadkiem — to efekt świadomej decyzji z połowy XX wieku, gdy miasto postawiło na pionowy rozwój zamiast rozlewania się hoteli po wybrzeżu. Efekt jest jednoznaczny: z daleka Benidorm wygląda bardziej jak nadmorska metropolia niż miasteczko plażowe. Ta pionowość ma dwie twarze. Z jednej strony daje dużo hoteli w niewielkiej odległości od plaży, więc „rano na piasku, po południu pod prysznicem” działa tu bez samochodu i bez dojazdów. Z drugiej — jeśli na urlopie szukasz białych uliczek, klimatu starego miasteczka i widoków bez betonu, ta zabudowa będzie dla Ciebie codziennym tłem, którego nie da się wyłączyć.

Dlatego w naszym portalu zawsze piszemy o Benidormie bez ocen. To nie jest miejsce „lepsze” albo „gorsze” od Altei czy Guadalestu — jest po prostu inne i nastawione na inny model wyjazdu. Uczciwa odpowiedź brzmi: jeśli wieżowce Ci nie przeszkadzają, a plaża jest priorytetem, dostaniesz tu jedną z najbardziej funkcjonalnych ofert na wybrzeżu. Jeśli beton Ci uwiera, zobacz też artykuł o Altei i pomyśl o bazie kilka kilometrów dalej.

Sierra Helada: góry na końcu zatoki

Zatokę Benidormu zamyka od północnego wschodu górski grzbiet Sierra Helada, objęty ochroną jako park przyrodniczy. To on sprawia, że panorama miasta wygląda tak spektakularnie: zabudowa prasuje się między morzem a skałami i nie ma dokąd uciec. Dla turysty Sierra Helada to przede wszystkim zaproszenie do spaceru po ścieżkach z widokiem na morze i na całą zatokę z lotu ptaka. Trasy wymagają podstawowej kondycji: porządnych butów, wody, nakrycia głowy i kilku godzin zapasu, zwłaszcza w pełnym słońcu.

Jest też kolejna, mniej oczywista korzyść: Sierra Helada oddziela Benidorm od wybrzeża w stronę Altei i Albir, więc wypadek z Benidormu w tę stronę to podróż przez przełęcz z widokami, a nie przez przedmieścia. O tym, jak połączyć Benidorm z białymi miasteczkami w jeden plan, piszemy szerzej w przewodniku po destynacjach.

Dla kogo Benidorm, a dla kogo nie

Benidorm dobrze działa dla podróżnych, którzy stawiają na plażę jako cel sam w sobie: dla rodzin z dziećmi ceniących szeroki piasek i gotowe zaplecze, dla osób, które chcą mieć rozrywkę i gastronomię na wyciągnięcie ręki, oraz dla wszystkich, którzy przyjeżdżają poza szczytem sezonu i chcą mieć „miasto plażowe” w pełnym zanurzeniu. Duża baza noclegowa oznacza też, że w miesiącach poza lipcem i sierpniem łatwiej tu o korzystne ceny niż w mniejszych miejscowościach.

Benidorm nie będzie dobrym wyborem, jeśli szukasz kameralnej atmosfery, autentycznej małomiasteczkowej starówki albo krajobrazu bez wysokiej zabudowy. Nie polecamy go też jako jedynej bazy na zwiedzanie całej prowincji: do Guadalestu czy Elche dojedziesz, ale codzienne wychodzenie z tego kurortu kosztuje czas w korkach sezonowych. Jeśli plan masz mieszany — część dni na plaży, część w trasie — sprawdź raczej Alteę jako bazę albo podziel pobyt na dwa etapy, jak sugerujemy w artykule o Guadaleście i wypadach w głąb lądu.

Trzecia grupa, dla której Benidorm działa świetnie, to osoby bez samochodu. Duża oferta noclegowa, dworzec autobusowy i bliskość lotniska Alicante-Elche Miguel Hernández sprawiają, że to jeden z łatwiejszych punktów Costa Blanca do organizacji bez auta. Jak to wygląda praktycznie, opisujemy w artykule o transporcie po prowincji.

Jak zaplanować dzień w Benidormie

Dzień w Benidormie układa się naturalnie wokół dwóch stron zatoki. Rano wybierz plażę po stronie porannego słońca — Levante — zanim zrobi się gorąco; w pełnym sezonie warto być na piasku przed południem, bo po południu szukanie miejsca na parasol zamienia się w sport. Po południu, gdy ciepło jest największe, przenieś się do starej części miasta: schodami albo windą (o realiach dojścia pisaliśmy w artykule praktycznym) wyjdź na Balcón del Mediterráneo, punkt widokowy na skale między obiema plażami, z którego zobaczysz całą zatokę jednym spojrzeniem.

Wieczorem należy się plaża poniente: promenada, zachód słońca i kolacja w okolicy starego centrum. Jeśli przy wyjeździe masz ochotę na ryby i lokalne klasyki z ryżu, zajrzyj do artykułu o jedzeniu na Costa Blanca — menú del día w porze obiadowej to w całej prowincji najprostszy sposób na solidny posiłek w rozsądnej cenie. A jeśli tego dnia nie chcesz plaży, Sierra Helada albo wypadek do Altei i Guadalestu domknie dzień bez nudy.

Najważniejsza rada na koniec: dopasuj termin do oczekiwań. Lipiec i sierpień gwarantują tłumy i najwyższe ceny, ale i pełną ofertę rozrywkową. Maj, czerwiec, wrzesień i październik dają tę samą plażę w wersji oddechowej — i to właśnie te miesiące najczęściej rekomendujemy w artykule o tym, kiedy jechać na Costa Blanca.

Następny krok: wybierz plażę

Levante czy Poniente? Porównanie plaż wybrzeża i wskazówki, jak czytać oznaczenia, czekają w naszym przewodniku.

Przejdź do przewodnika po plażach