Benidorm leży około 45 km na północ od Alicante i jest najbardziej rozpoznawalnym kurortem całego wybrzeża. Nie da się o nim pisać uczciwie, udając, że wieżowców nie ma — one są wizytówką tego miejsca, pierwszą rzeczą, którą widzisz z daleka i ostatnią, o której opowiadasz po powrocie. Ale za tą pionową zabudową kryje się miasto, które od dziesięcioleci buduje całą infrastrukturę wokół jednego celu: żeby plaża, posiłek, spacer i wieczorna rozrywka były zawsze na wyciągnięcie ręki. Jeśli taki model wypoczynku Ci odpowiada, Benidorm ma się jak mało które miejsce na Morzu Śródziemnym. Jeśli nie — warto to wiedzieć zanim zarezerwujesz pobyt, a nie po przylocie.
W tym artykule
Dwie plaże: Levante i Poniente
Nazwy obu plaż pochodzą od stron świata: levante oznacza kierunek, z którego wschodzi słońce, a poniente ten, w którym zachodzi. I to jest najprostszy sposób, żeby je odróżniać i wybierać między nimi. Plaża Levante leży od strony porannego słońca, sąsiaduje z gęściej zabudowaną częścią miasta i to właśnie ona odpowiada za większość zdjęć z wieżowcami w tle. Poniente, po drugiej stronie starego centrum, rozciąga się od strony zachodzącego słońca i ma reputację nieco spokojniejszej oraz bardziej rodzinnej.
Obie plaże są szerokie, piaszczyste i miejskie: promenada tuż za plecami, prysznice, ratownicy w sezonie i flagi stanu plaży, o których więcej piszemy w artykule o plażach Costa Blanca. W lipcu i sierpniu, czyli w miesiącach najwyższej frekwencji i cen, trzeba na nie przychodzić wcześniej, żeby znaleźć miejsce. W maju, czerwcu, wrześniu i październiku — miesiącach lepszych pod względem stosunku jakości do ceny — plaże mają znacznie więcej przestrzeni, a morze i tak jest już ciepłe.
Rozsądna zasada brzmi: pierwszego dnia połóż ręcznik na obu i sprawdź, która bardziej Ci pasuje. Levante działa lepiej, jeśli chcesz mieć w zasięgu spaceru gęste zaplecze barów i sklepów; Poniente, jeśli ważniejszy jest spokój i wieczorny spacer po promenadzie przy zachodzie słońca. Między nimi łączy je starówka i punkt widokowy Balcón del Mediterráneo, do którego wrócimy przy planowaniu dnia.
Wieżowce, czyli jak czytać sylwetkę miasta
Sylwetka Benidormu nie jest wypadkiem — to efekt świadomej decyzji z połowy XX wieku, gdy miasto postawiło na pionowy rozwój zamiast rozlewania się hoteli po wybrzeżu. Efekt jest jednoznaczny: z daleka Benidorm wygląda bardziej jak nadmorska metropolia niż miasteczko plażowe. Ta pionowość ma dwie twarze. Z jednej strony daje dużo hoteli w niewielkiej odległości od plaży, więc „rano na piasku, po południu pod prysznicem” działa tu bez samochodu i bez dojazdów. Z drugiej — jeśli na urlopie szukasz białych uliczek, klimatu starego miasteczka i widoków bez betonu, ta zabudowa będzie dla Ciebie codziennym tłem, którego nie da się wyłączyć.
Dlatego w naszym portalu zawsze piszemy o Benidormie bez ocen. To nie jest miejsce „lepsze” albo „gorsze” od Altei czy Guadalestu — jest po prostu inne i nastawione na inny model wyjazdu. Uczciwa odpowiedź brzmi: jeśli wieżowce Ci nie przeszkadzają, a plaża jest priorytetem, dostaniesz tu jedną z najbardziej funkcjonalnych ofert na wybrzeżu. Jeśli beton Ci uwiera, zobacz też artykuł o Altei i pomyśl o bazie kilka kilometrów dalej.
Sierra Helada: góry na końcu zatoki
Zatokę Benidormu zamyka od północnego wschodu górski grzbiet Sierra Helada, objęty ochroną jako park przyrodniczy. To on sprawia, że panorama miasta wygląda tak spektakularnie: zabudowa prasuje się między morzem a skałami i nie ma dokąd uciec. Dla turysty Sierra Helada to przede wszystkim zaproszenie do spaceru po ścieżkach z widokiem na morze i na całą zatokę z lotu ptaka. Trasy wymagają podstawowej kondycji: porządnych butów, wody, nakrycia głowy i kilku godzin zapasu, zwłaszcza w pełnym słońcu.
Jest też kolejna, mniej oczywista korzyść: Sierra Helada oddziela Benidorm od wybrzeża w stronę Altei i Albir, więc wypadek z Benidormu w tę stronę to podróż przez przełęcz z widokami, a nie przez przedmieścia. O tym, jak połączyć Benidorm z białymi miasteczkami w jeden plan, piszemy szerzej w przewodniku po destynacjach.
Dla kogo Benidorm, a dla kogo nie
Benidorm dobrze działa dla podróżnych, którzy stawiają na plażę jako cel sam w sobie: dla rodzin z dziećmi ceniących szeroki piasek i gotowe zaplecze, dla osób, które chcą mieć rozrywkę i gastronomię na wyciągnięcie ręki, oraz dla wszystkich, którzy przyjeżdżają poza szczytem sezonu i chcą mieć „miasto plażowe” w pełnym zanurzeniu. Duża baza noclegowa oznacza też, że w miesiącach poza lipcem i sierpniem łatwiej tu o korzystne ceny niż w mniejszych miejscowościach.
Benidorm nie będzie dobrym wyborem, jeśli szukasz kameralnej atmosfery, autentycznej małomiasteczkowej starówki albo krajobrazu bez wysokiej zabudowy. Nie polecamy go też jako jedynej bazy na zwiedzanie całej prowincji: do Guadalestu czy Elche dojedziesz, ale codzienne wychodzenie z tego kurortu kosztuje czas w korkach sezonowych. Jeśli plan masz mieszany — część dni na plaży, część w trasie — sprawdź raczej Alteę jako bazę albo podziel pobyt na dwa etapy, jak sugerujemy w artykule o Guadaleście i wypadach w głąb lądu.
Trzecia grupa, dla której Benidorm działa świetnie, to osoby bez samochodu. Duża oferta noclegowa, dworzec autobusowy i bliskość lotniska Alicante-Elche Miguel Hernández sprawiają, że to jeden z łatwiejszych punktów Costa Blanca do organizacji bez auta. Jak to wygląda praktycznie, opisujemy w artykule o transporcie po prowincji.
Jak zaplanować dzień w Benidormie
Dzień w Benidormie układa się naturalnie wokół dwóch stron zatoki. Rano wybierz plażę po stronie porannego słońca — Levante — zanim zrobi się gorąco; w pełnym sezonie warto być na piasku przed południem, bo po południu szukanie miejsca na parasol zamienia się w sport. Po południu, gdy ciepło jest największe, przenieś się do starej części miasta: schodami albo windą (o realiach dojścia pisaliśmy w artykule praktycznym) wyjdź na Balcón del Mediterráneo, punkt widokowy na skale między obiema plażami, z którego zobaczysz całą zatokę jednym spojrzeniem.
Wieczorem należy się plaża poniente: promenada, zachód słońca i kolacja w okolicy starego centrum. Jeśli przy wyjeździe masz ochotę na ryby i lokalne klasyki z ryżu, zajrzyj do artykułu o jedzeniu na Costa Blanca — menú del día w porze obiadowej to w całej prowincji najprostszy sposób na solidny posiłek w rozsądnej cenie. A jeśli tego dnia nie chcesz plaży, Sierra Helada albo wypadek do Altei i Guadalestu domknie dzień bez nudy.
Najważniejsza rada na koniec: dopasuj termin do oczekiwań. Lipiec i sierpień gwarantują tłumy i najwyższe ceny, ale i pełną ofertę rozrywkową. Maj, czerwiec, wrzesień i październik dają tę samą plażę w wersji oddechowej — i to właśnie te miesiące najczęściej rekomendujemy w artykule o tym, kiedy jechać na Costa Blanca.
Następny krok: wybierz plażę
Levante czy Poniente? Porównanie plaż wybrzeża i wskazówki, jak czytać oznaczenia, czekają w naszym przewodniku.
Przejdź do przewodnika po plażach